[คำเตือน] บล็อกนี้เต็มไปด้วยคำสบถ คำอุทาน และภาษาหยาบคาย อาจไปกระทบจิตใจมนุษย์โลกสวยบ้าง โปรดอย่าอ่อนไหว ถ้าทนไม่ไหว อย่าอ่าน
 
 
 
 

 
 
 
 
 
ความเดิมตอนที่ร้าววววววววว
 
 
 
 
 
 
 
 
 




หลังจบบทสนทนาปัญหาชีวิตก็สุม
ชิบหาย บ้านนอกห่างกทม.กว่าเจ็ดร้อยกิโลเมตรจะไปยังไง ตั๋วเครื่องบินก็แพง หนามบินก็ไกลไม่มีใครไปส่ง
แล้วตรูจะบอกที่บ้านยังไงว่าทำไมต้องรีบกลับทั้งๆที่ลามาพักผ่อนสี่วันแล้ว อูอาาาา TAT
เลยตัดสินใจบอกทางบ้านไปตรงๆ
 
 
"เอิ่ม.. นี่น้องจะไปแข่งแฟนพันธุ์แท้นะ แล้วเค้าให้ไปสัมภาษณ์ เลยต้องกลับก่อน"
 
 
 
ทางบ้านดูไม่ตกใจอะไร คงคิดว่าเพิ่งสมัคร เลยได้โอกาสดีดตัวไปจองตั๋วรถทัวร์เที่ยวเย็นวันเสาร์ มาถึงกทม.เช้าอาทิตย์ แล้วสะโหลสะเหลออกไปเวิร์คพ้อยท์ต่อ 
 
 
 
 
 
 

นั่งรอทีมงานพร้อมกับสายตายามที่ทิ่มแทง กูบอกไปหลายครั้งแล้วว่าไม่ได้มาแข่งบอดี้สแลมเข้าใจไหม ไม่ได้เมืองทองยูไนเต็ดด้วย
 
 
 
ซักพักก็เริ่มมาสัมภาษณ์กันต่อ ทีมงานก็ลองจำลองเหตุการณ์ว่า ถ้านี่คือช่วงสามวินาที เราจะตอบทันไหม ถ้ามีโจทย์ลักษณะแบบนี้เราจะอธิบายว่ายังไง ...แล้วถ้าเค้าให้ร้อง ให้เต้น จะเต้นได้ไหม
เหยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
พี่เห็นใจภาพพจน์ที่หนูเคยสั่งสมมาบ้าง TTATT (เคยมี?)
 
 
 

แต่ความหน้าด้านก็ไม่ปราณีหัวใจ เค้าให้ทำอะไรทำหม๊ด เค้าถามอะไรตอบไม่ได้ก็ซุยไปหม๊ด ระหว่างนั้นก็เลยแย๊บถามเข้าไปว่า 

 
 



..พี่คะ ตกลงเราแข่งจริงกันวันไหนนะคะ

 
 
 
 
 


"อังคารที่ 31 จ้ะ"
 
 
 



อังคารที่สามสิบเอ็ด วันนี้วันอาทิตย์ ที่ 29..





เหย๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
สองวันตรูจะทำอะไรทันม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


งานก็ยังไม่ลา ความรู้ก็ยังไม่มี สติก็ยังไม่พร้อม โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
 


*กางนิ้วจิกกบาลตัวเองรัวๆๆๆๆๆ*







นั่งคุยกันอยู่ประมาณชั่วโมงก็แยกย้าย เพราะพี่ทีมงานต้องสัมผู้แข่งขันคนอื่นต่อ แล้วกลับมาเจอกันอีกทีตอนหกโมงเย็น






 
 

(เราจะตัดข้ามตอนไปที่หกโมงเย็นจ้ะ)






คราวนี้คนที่ผ่านเข้ารอบห้าคนได้มาเจอกันซักที อีกสี่คนมี พี่แตงโม พี่ใหม่ กิ๊ฟ น้องหมิว
ระหว่างที่รอด้วยวิสัยฮอทเทสเราก็เวิ่นเรื่องผู้ชายกัน หาได้สนใจเนื้อหาที่ต้องจำไม่
คุยกันไปมาเลยได้รู้ว่า
 
- พี่แตงโม เป็นเมนหมี ที่เคยสั่งเสื้อกับเราแล้วมารับที่โรงบาล
- กิ๊ฟ เคยสั่งเสื้อพี่แตงโม
- เรากับกิ๊ฟเรียนศาลายารุ่นเดียวกัน
- พี่ใหม่เคยซุ่มบ้านมาดามเลยเคยเห็นล็อกอินกัน
- เพื่อนพี่แตงโม กับ เพื่อนกิ๊ฟรู้จักกัน
 
 

วงจรแฟนคลับมันแคบแท้ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕



เวิ่นกันได้สักพักทีมงานก็กลับเข้ามาคุยรวม พี่เค้าก็อธิบายเรื่องกติกาการแข่งว่าเป็นยังไง
 
 
 

- ช่วงแรก สามวิ ถ้าใครตอบผิดตกรอบเลย เล่นกันสามรอบ ถ้าสามรอบไม่มีใครผิดจะให้แย่งกดไฟ ตอบถูกเข้ารอบ ตอบผิดตก
- ช่วงสอง คำถามหลายรูปแบบ ใครกดไฟได้ก่อนได้ตอบ เอาแค่สองคนที่เข้ารอบ
- ช่วงสาม สองคนสุดท้าย เล่นแบบยิงลูกโทษ คนที่เข้ารอบก่อนได้สิทธิ์เปิดป้ายคำถามก่อน ถ้าตอบถูกทั้งคู่ เล่นใหม่ ถ้าตอบผิดทั้งคู่ เล่นใหม่ แต่ถ้ามีคนถูก 1 ผิด 1 คนที่ตอบถูกได้แชมป์ไปเลย

 
 
 

ตัวกูนั้นใจแป้วไปตั้งแต่บอกว่ามีกดไฟแล้วจ้า ถ้ากดไม่ได้นี่แปลว่าชิบหายจ้า TTATT
 
 
 
 
 

หลังจากนั้นพี่ทีมงานก็มีสลากมาให้จับ บอกว่าเป็นการเลือกโพเดียม ว่าเราจะได้อยู่ตรงไหน เราได้เลขนี้


 








พอเห็นเลขแล้วถึงกับหนังตากระตุก อื้อหืออออออ โพเดียมกลางลางสังหรณ์ประหลาด ตรูต้องมีงานอะไรงอกเป็นแน่ 


ก่อนจะแยกย้ายกลับบ้าน พี่ทีมงานก็ถามอีกครั้งว่า "พร้อมมั้ย"







ไม่พร้อมเลยจ้ะ แต่ทำไงได้ T______T











พี่ทีมงานเค้าพูดไว้ดีมาก เค้าบอกว่า





"ทุกๆคนที่มาสัมภาษณ์ ความรู้เท่าๆกันทั้งนั้นแหละ แต่สิ่งที่พี่เห็นในตัวพวกหนูคือ ตอนที่พวกหนูเล่า มันสนุก แววตาตอนที่พวกหนูเล่าเรื่อง 2PM มันสดใสมาก พอพวกพี่ฟังน้องเล่าแล้ว เราอยากจะฟังต่อ"
 
 



"คำถามมันไม่ยากหรอก เป็นเรื่องที่น้องรู้ๆกันอยู่แล้ว แต่วัดกันที่ บนนั้นใครจะมีสติมากกว่ากัน"


 


"อย่าไปกลัว ว่าจะชนะหรือไม่ชนะ มีคนอีกเยอะที่รู้มากกว่าเรา แต่เขาไม่กล้ามาสมัคร แค่น้องตัดสินใจมา น้องก็ชนะคนอื่นๆไปก้าวนึงแล้ว"







พอฟังแล้วแม่มมมม อย่างฮึกเหิมจ้า อย่างฮึกเหิมมมมมมมมม
อยากจะวิดพื้นสิบทีแล้วตะโกนออกมาว่า "เฮ้! เฮ้! เฮ้!"

 
 
 


เรานัดมาเจอกันอีกทีเช้าวันอังคาร ให้ถือเสื้อผ้ามาให้ stylist เลือกด้วย เราก็เลยถามว่า ต้องใส่เสื้อผ้าแบบไหน

 
 
 
 
"พี่อยากได้แบบเกาหลีๆ น่ารักสดใสอะน้อง"


 
 
 

เกาหลีน่ารักสดใส ผ่านมา 23 ปียังไม่เคยใส่เลย..


 
 

"ทีมงานเค้าไม่อยากให้ใส่เสื้อยืดเฉยๆบนเวที"


 
 
 
 

ฉิบหายละ ตู้กูมีแต่เสื้อยืด


 
 
 


"แต่ให้หาแจ๊กเก็ตคลุมนะ"



 

อา.. โอเค แจ๊คเก็ตมีเพิ่งไปถอยมาจากวังหลัง


 
 
 

"แต่มีสีต้องห้ามไม่ให้ใส่ คือ สีดำ"




 
 
 
 

เหย๊ดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่เหลืออะไรให้ใส่แล้วปะให้ทายยยยยยยยยยยยยยยยยย




Comment

Comment:

Tweet